Schronisko PTTK Szyndzielnia Autor : Martens kategoria: Schronisko







Schronisko na Szyndzielni jest uważane jako pierwsze schronisko murowane w Beskidzie Śląskim. Schronisko należy do organizacji PTTK. Zostało przekazane do użytku w roku 1897. Miało na początku 7 pokoi z 40 miejscami noclegowymi oraz gastronomiczne zaplecze. Na stałe mieszkali restaurator i gospodarz.



Wysokość : 1007.00 m n.p.m.

Pożar schroniska "Klementynówka" w sąsiedztwie szczytu Klimczoka był powodem, że sekcja bielska wywodzącego się z Niemiec Towarzystwa Beskidzkiego (Sektion Bielitz-Biala des Beskidenvereins) zadecydowała o budowie schroniska na Szyndzielni. W roku 1896 rozpoczęto budowę, skończono w lipcu roku 1897. Prace zarządzane były przez bielskiego architekta Karola Korna. Schronisko pozostało poświęcone 17 lipca, a otwarto uroczyście i przekazano do używania 18 lipca roku 1897. Z okazji dziesięciolecia schroniska (1907 rok), wybudowany pozostał z drewna szwajcarski domek, który wypełniał funkcję dodatkowego schronu. W wieży mieściła się meteorologiczna stacja, a na parterze winiarnia. W okolicy obiektu pojawiła się niewielkich rozmiarów narciarska skocznia.

Podczas II wojny światowej schronisko na Szyndzielni służyło różnorodnym celom militarnym. Miały tu miejsce obozy organizacji Hitlerjugend. W roku 1940 Beskidenverein zostało właścicielem działki, na której stał budynek schroniska. Doprowadzono do niego drogę leśną z Dębowca. Ostatnim niemieckim gospodarzem był Eugen Kutschera. Następnie schronisko prowadziła jego żona - Karolina. Pod koniec 1944 roku budynek pozostał zajęty przez Wehrmacht i włączony w obronną linię Bielska-Białej. W obliczu nadchodzącego frontu i otoczenia Bielska-Białej przez Armię Czerwoną Karolina Kutscherowa wraz z dziećmi uciekła górami w kierunku Skoczowa. W lutym 1945 roku budynek pozostał trafiony wielokrotnie radzieckimi artyleryjskimi pociskami: jeden z nich przebił dach i wybuchł w kuchni, inny zniszczył klatkę schodową, a inne zdemolowały specyficzną wieżyczkę. Po ustąpieniu wojska niemieckiego wnętrze które nie pozostało zniszczone pozostało rozkradzione.

Po zakończeniu wojennych działań II wojny światowej na obszarze Bielska i Białej 18 lutego 1945 roku pozostały jeszcze raz powołane przedwojenne oddziały PTT - już jako wspólny Oddział Bielsko-Bialski. Kolejnego dnia władze lokalne dały upoważnienie przedwojennym działaczom PTT Tomaszowi Wróblowi i Władysławowi Zajączka do przejęcia i zabezpieczenia majątku Beskidenvereinu. Po niezbędnych remontach i naprawach w czerwcu roku 1945 przekazano schronisko do użytku, a jego pierwszą polską kierowniczką pozostała Anna Maciejna. W czasie okresu 1954 -1957 rozbudowano schronisko wg. zarysu architektów Krystyny Tołłoczko-Różyskiej i Wandy Gengi. Pozostało dobudowane od kierunku południowo-wschodniego nowoczesne skrzydło gastronomiczno-gospodarcze i przebudowano wieżę.

8 października 1985 roku o godzinie 8 rano w schronisku wybuchł pożar - zapaliła się część dachu krytego gontem, w pobliżu wieży. Strażacy gasili pożar trzy godziny. W całości zniszczeniu uległ dach wieży, jak również część dachu budynku głównego.

Schronisko Szyndzielnia - schronisko drewniano-murowane, zbudowane na wzór schronisk alpejskich z specyficzną wieżyczką. Umiejscowione jest na obszarze lasów komunalnych miasta Bielska-Białej. Zawiera 49 noclegowych miejsc w pokojach 2, 3, 4, 6, 8 i 10-osobowych. Stała dyżurka GOPR

Obok schroniska posiada alpinarium, założone w roku 1905 przez bielskiego muzealnika i przyrodnika Edwarda Schnacka.

szlak turystyczny żółty ok. 2,00 godz. (powrót 2,30 godz.) - Olszówka Dolna

szlak turystyczny żółty ok. 0,45 godz. (powrót 0,45 godz.) - Klimczok

szlak turystyczny zielony ok. 1,30 godz. (powrót 2,00 godz.) - Olszówka Górna

szlak turystyczny czerwony ok. 1,30 godz. (powrót 2,00 godz.) - Olszówka Górna

szlak turystyczny czerwony ok. 0,45 godz. (powrót 0,45 godz.) - Siodło pod Klimczokiem